Waarheen leidt de weg

Ik reis veel. Soms een klein stukje, soms het hele land door. En op welk tijdstip ik ook reis, er zijn altijd medereizigers. Ik weet niet waar ze vandaan komen, en ook niet waar ze heen gaan. Ik weet alleen dat ze zich in hetzelfde vervoersmiddel bevinden, de coupe waar ik op dat moment ook in zit.

Van station naar station. Mensen stappen in, zoeken naar een plekje. Beginnen ze aan hun reis of zijn ze al urenlang aan het reizen? En gaan ze dan naar hun eigen huis, of zijn ze juist onderweg naar iets of iemand? Bij het volgende station stappen mijn medereizigers uit. Ze rennen naar het perron aan de overzijde.

Mijn trein en de trein aan de overkant vertrekken tegelijkertijd. Eén richting Arnhem, en de ander richting Maastricht. Langzaam worden de treinen naar elkaar toe gezogen. Dan slaat de trein naar Maastricht rechtsaf en mijn trein gaat rechtdoor. De mensen met wie je net nog in de trein zat. Die zijn weg. Voor altijd. Onderweg naar hun eigen eindbestemming.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: